………Έβαψα τους τοίχους ανοικτό βιολετί. Το πάτωμα με καρό. Το ξύλινο κρεβάτι και τις καρέκλες, κίτρινα όπως το φρέσκο ​​βούτυρο. Το σεντόνι και τα μαξιλάρια, ανοιχτό λάιμ. Το κάλυμμα μπορντό. Το παράθυρο, πράσινο. Το νιπτήρα, πορτοκαλί. Την καράφα, μπλε. Τις πόρτες, λιλά. Και, αυτό είναι όλο. Δεν υπάρχει τίποτα άλλο σε αυτό το δωμάτιο με κλειστά παντζούρια. Τα τετράγωνα κομμάτια των επίπλων πρέπει να εκφράζουν την ανάπαυση. Επίσης, τα πορτρέτα στον τοίχο, τον καθρέφτη, το μπουκάλι, και μερικά κοστούμια. Το λευκό χρώμα δεν έχει χρησιμοποιηθεί στον πίνακα, έτσι ώστε το πλαίσιό του θα είναι λευκό, με σκοπό να πάρω το αίμα μου πίσω για την υποχρεωτική ανάπαυση που συνιστάται για μένα. Δεν έχω απεικονίσει κανένα είδος σκίασης ή σκιάς. Έχω εφαρμόσει μόνο απλά χρώματα, όπως αυτά στις κρέπες»
Vincent Van Gogh
Από τα γράμματα στον αδελφό μου Τεό.

……I painted the walls light violet. The checkered floor. The wooden bed and chairs, yellow as fresh butter. The sheet and pillows, light lime. The burgundy cover. The window, green. The wash basin, orange. The carafe, blue. The doors, Lila. And, that’s it. There is nothing else in this room with the shutters closed. Square pieces of furniture should express rest. Also, the portraits on the wall, the mirror, the bottle, and some costumes. The white color has not been used in the painting, so its frame will be white, in order to get my blood back for the mandatory rest recommended for me. I have not illustrated no kind of shading or shadow.
I have only applied simple colors, like those on crepes”