Δήλωση

Η  δουλειά μου είναι μια συνεχής εικαστική αναζήτηση με πληροφορίες από το παρών και ιδέες από το υποσυνείδητο και συνειδητό παρελθόν μου. Σκέψεις και συναισθήματα που ψάχνουν αντίκρισμα για δικαίωση.
Χρησιμοποιώ διάφορα υλικά και δημιουργώ την εικαστική μου άποψη. Χαρτιά, χαρτόνια, καμβάδες, πλέγματα, μελάνια, χρώματα, υφάσματα, νήματα, ξύλα, μέταλλα και άλλα, συνομιλούν μεταξύ τους και αποτυπώνουν αυτά που με πονούν και αυτά που με γεμίζουν ζωή για να συνεχίζω.
Σταδιακά μέσα από ποικίλες μεταβολές και αναθεωρήσεις, τροφοδότησα τα έργα μου με νέα δεδομένα, δημιουργικές διαφυγές και ιδέες, που μου έδειξαν νέους δρόμους έκφρασης. Επανέφερα εργαλεία και ανατροφοδότησα αξίες και εμπειρικές πράξεις. Οι δεξιότητες που ανέπτυξα από τις προηγούμενες σπουδές μου στη Γραφιστική, την Αγιογραφία και τη Συντήρηση Έργων Τέχνης και η βιωματική σχέση μου με όλα τα «χειρών ποιήματα» των γυναικών και  των ανδρών της οικογένειάς μου, (με τη δημιουργία κεντημάτων, ενδυμάτων και πλεκτών, από μητέρα και γιαγιάδες και κοσμημάτων, από πατέρα και αδελφό), έβαλαν τις τεχνικές βάσεις στα έργα μου. Συγχρόνως προσπαθώ  να βρω τα δικά μου νήματα επικοινωνίας με τους δημιουργούς του παρελθόντος, καθώς τα έργα  μου περνούν από πολλά στάδια αλλαγών και μετασχηματισμών, μέχρι την ολοκλήρωση τους. Χάρτινες επιφάνειες με ποικίλες σχηματοποιήσεις στοιχειοθετούν πολυεπίπεδες  συνθέσεις. Πολύχρωμα νήματα και βελονιές που εκτελούν, για ώρες πολλές, αμέτρητες αποστάσεις πάνω σε πλέγματα και υφάσματα, δημιουργούν έργα που έχουν μια νοηματική σειρά και σύνδεση με την κατάσταση που προσπαθεί να κατονομάσει το δικό μου σήμερα.
Το νήμα, κυρίαρχο υλικό, σε μια συνεχή, περίπλοκη και συχνά δαιδαλώδη διαδρομή, δίνει την αίσθηση του ιστού με μια δυαδική σχέση που ενώνει και διαχωρίζει ή προστατεύει  και απειλεί. Ενός ιστού που συνδέει τα απανταχού τώρα, το τώρα με το χτες και το τώρα με το άπειρο.

Statement

My work is a continuous visual search with information from the present and ideas from my subconscious past. Thoughts and feelings that seek a reflection for justification.
I use various materials and create my visual point of view. Paper, cardboard, canvas, mesh, inks, paints, fabrics, threads, wood, metals and more, talk to each other and capture what hurts me and what fills me with life to continue.
Gradually, through various changes and revisions, I fed my works with new data, creative escapes and ideas, which showed me new ways of expression. I brought back tools and fed back values ​​and empirical actions.The skills I developed from my previous studies in Graphic Design, Iconography and Art Conservation and my experiential relationship with all the “hand poems” of the women and men of my family, (with the creation of embroidery, clothing and knitwear, by my mother and grandmothers and jewelry, by my father and brother), laid the technical foundations for my works. At the same time, I try to find my own threads of communication with the creators of the past, as my works go through many stages of changes and transformations, until their completion. Paper surfaces with various patterns form multi-layered compositions. Multicolored threads and stitches that perform, for many hours, countless distances on meshes and fabrics, create works that have a semantic sequence and connection with the situation that my own today tries to name.The thread, the dominant material, in a continuous, complex and often labyrinthine path, gives the sense of a web with a dual relationship that unites and separates or protects and threatens. A web that connects the everywhere now, the now with yesterday and the now with infinity.