Παρουσιάζω ένα μικρό δείγμα φωτογραφικού υλικού από την κατασκευή της πλαστικής μακέτας «Υπνοδωμάτιο στην Αρλ» που δημιούργησα (από μακετόχαρτο, ξύλο Balsa, χαρτιά, πλαστελίνη και ακρυλικά χρώματα ) για μία υποθετική θεατρική παράσταση με τίτλο «Γράμματα στον αδελφό μου Τεό».
Στη συνέχεια η φωτογραφική μου αναζήτηση, με διαφορετικούς φωτισμούς, για διαφορετικές ώρες της ημέρας, με οδήγησε σε ένα χώρο απρόσμενα γνώριμο και λειτουργικό.  Ο Van Gogh  σε κάποιες φωτογραφίες κάνει αισθητή την παρουσία του, με μια δική μου αυθαίρετη προσθήκη που εξυπηρετούσε την θεατρική προσέγγιση.
  Το δωμάτιο λειτούργησε σαν αφορμή για να δω, να αναρωτηθώ και να σχολιάσω την μοναξιά του καλλιτέχνη που αμείλικτη τον συντροφεύει στην πορεία της ζωής του, αλλά και που μέσα απ’ αυτή φτάνει  σε υψηλά επίπεδα περισυλλογής, αυτοσυγκέντρωσης και δημιουργικότητας

I show a small sample of photographic material from the construction of the plastic model (mockup) “Bedroom in Arles” that I created (from model paper, Balsa wood, papers, plasticine and acrylic colors) for a hypothetical theater performance entitled
“Letters to my brother Theo”.
Then my photographic search, with different lighting, for different times of the day, led me to a space that was unexpectedly familiar and functional. Van Gogh in some photos makes his presence felt, with an arbitrary addition of mine that served the theatrical approach.
The room served as an occasion for me to see, wonder and comment on the loneliness of the artist which relentlessly accompanies him on the path of his life, but also through which he reaches high levels of contemplation, self-concentration and creativity.